مقامات مجازي

*   *   *

از چه ها که بی نيازم !

( سقراط که از کنار متاع بازاريان می گذشت، می گفت )

.   .   .

*   *   *

ز فرقت تو چه گويم که قصه^ء توفان

شنيده ای تو و من ديده ام به ديده^ء خويش

( امير خسرو دهلوی )

.   .   .

*   *   *

دريغا هزار دريغا

که چندين هزار سرهنگ و عيّار و

مهترو سالار و

خواجه و بُرنا

که در کفن غفلت به خاک حسرت فرو می شوند

که يکی از ايشان

سرهنگی ِدين را نمی شايد ...

( بوالحسن خرقانی )

.   .   .

*   *   *

ابروی يار در نظر و خرقه سوخته

جامی به ياد گوشه ی محراب می زدم

.   .   .

*   *   *

ای جان ِ جان ِ من ،

سنگ است و سوخته اين دل

چونان باران رحمت بر من فرود آی

( تاگور)

.   .   .

*   *   *

به کلکِ قاعده دانی شکستگی مرساد

که توبه نامه ی ما با خط شکسته نوشت

صائب

.   .   .

*   *   *

شبلی گفت:

هزار سالِ گذشته در هزار سالِ ناآمده تو را نقد است،

در اين «وقت» که هستی بکوش

تا تو را مغرور نگرداند اشباح

.   .   .

*   *   *

پُر شِکوه مکن خاطر آن ماه نگه دار

آئينه به دست است تو را، آه نگه دار

سليم تهرانی

.   .   .

*   *   *

من خانه ام را بر هيچ نهاده ام

از اين روست که همه دنيا از آن من است

گوته

.   .   .

*   *   *

اندر غزل خويش نهان خواهم گشتن

تا بوسه زنم بر لب تو چونش بخوانی

عماره مروزی

.   .   .